Stage fright

STOP ertegen te vechten, leer ermee te werken! We kennen allemaal dat gevoel van gierende zenuwen door ons lijf het moment dat we het podium op gaan. Zwetende handen, knikkende knieën, droge keel, tekst vergeten, je moet dringend plassen, je slaat een stuk tekst over… En als je van het podium af loopt denk je: Als ik niet zo nerveus was had ik het veel beter gedaan! fright Als kind vond ik zenuwen juist spannend. Een heel natuurlijk gevoel: ‘This is it!” Lekker die vlindertjes in je buik, het moment waar je al zoooo lang naar uitkeek. “Nu is het mijn moment om te stralen.” Maar naarmate ik ouder werd ontwikkelde ik ‘podiumvrees’. Het was zo erg dat mijn performance eronder leed. Het enige waar je aan kunt denken is: “Laat dit klaar zijn!!!!!” Ik was totaal niet meer met de muziek en het publiek bezig maar met angst.. En als het dan afgelopen was vond ik het zo erg en wenste ik dat ik het over mocht doen omdat ik wist dat het beter kon. Tot mijn verbazing complimenteerden de mensen mij ook nog over hoe geweldig ze het vonden. Ik wilde mijn muziek delen maar als het moment daar was kon ik er niet van genieten en door de angst kon ik niet op mijn best presteren. Nerveus zijn op het podium is heel natuurlijk. Naast intimiteit met een geliefde is het podium de meest kwetsbare plek… en al helemaal als het je eigen muziek of persoonlijk verhaal is. Als je weerstand bied tegen angst, wordt het meer. Als je eraan probeert te werken en je erop focust wordt het meer. Maar als je leert omgaan met angst zal jij je juist zekerder en krachtiger voelen op het podium. Je hoeft niet te werken aan je angst om je minder nerveus te voelen. Het enige wat je moet weten is hoe kwetsbaar te zijn en hoe de muziek en jouw publiek je kunnen helpen die angst los te laten. ‘Be present and learn to receive’ (Leer ontvangen) Wanneer we op het podium staan ontvangen we aandacht van het publiek. Podiumvrees is de weerstand tegen het ontvangen. We hebben het gevoel ons extra te moeten bewijzen om deze aandacht te mogen ontvangen. We gaan dan nog harder ons best doen. Soms doen we ons ogen dicht zodat we niemand zien, we gaan overdrijven ‘Fake it till you make it’ en daardoor verliezen wij onze authenticiteit. Het publiek voelt dat aan en we raken hun aandacht kwijt. De manier om voorbij die angst te komen is leren ontvangen. Angst ontstaat wanneer er in je brein een negatieve boodschap wordt gegeven door gedachtes als: “Ik ben niet goed genoeg, Ik ben er niet klaar voor, wat als ze mij niet leuk vinden? Wat als ze mijn verhaal niet interessant vinden?”. De adrenaline die de vlindertjes in je buik veroorzaakt krijgt zo een negatieve lading en veroorzaakt vlucht gedrag. Wij moeten afstappen van de noodzaak te willen ‘pleasen’ en onszelf te willen bewijzen. Wij zijn al goed genoeg! Als je hierop vertrouwt en open staat te ontvangen zal je een band ontwikkelen met jouw publiek die jou en je werk fantastisch vind. Mijn meest bijzondere persoonlijke ervaring op dit gebied. 7 jaar geleden speelde ik in de musical HAIR. Een van de scenes was een naakt scene waarin we met de hele cast naakt voor het publiek stonden voor 4 seconden. Wij waren allemaal als de dood voor dat moment. Dit was dubbel eng. En NAAKT en on STAGE! Maar na 20 keer merkte ik dat wij op het podium in ons letterlijke en figuurlijke naaktheid zo puur en daardoor zo sterk waren. Het publiek vond het uiteindelijk veel spannender en ongemakkelijker dan wijzelf. Deze ervaring heeft gemaakt dat naar mijn mening kwetsbaar durven zijn de grootste kracht is!

Leave a Reply